USB نوع C یا به عبارتی USB-C مشخصه ای از USB  است که در آن از یک اتصال 24 پینی دو رو برای متصل کردن دستگاه ها و کابل های USB استفاده می شود. نسخه اولیه این نوع ازUSB توسط انجمن استفاده کنندگان USB منتشر شد و در آگوست سال 2014 طرح آن به تایید نهایی رسید. این نوع اتصال به طور تقریبی به صورت همزمان با استاندارد USB 3.1 توسعه یافت.

اتصالات USB نوع C هم به دستگاه های اصلی و هم به سایر دستگاه های جانبی آن ها متصل می شوند و در واقع جایگزین اتصالات و کابل های نوع A و B می شوند. این نوع اتصالات به طور آینده نگرانه ای طراحی شده اند. اتصال 24 پینی دو رو از نظر اندازه شبیه به اتصال نوع Micro-B است. این اتصال در واقع دارای ابعاد 8.4 میلی متر در 2.6 میلی متر است و از 4 زوج توان/زمین، 2زوج تفاضلی برای داده های غیر Super Speed، 4 زوج گذرگاه داده با سرعت بالا، 2 پین برای کانال های کناری و 2 پین تنظیم برای تشخیص جهت کابل استفاده می کند. همچنین این اتصال دارای کانال اختصاصی داده با کدگذاری BMC است. وصل کردن یک دستگاه قدیمی تر به دستگاه اصلی که دارای ورودی های USB نوع C است به کابل و یا تبدیلی نیاز دارد که در یک سر آن اتصال نوع A و یا B قرار گرفته باشد و در سر دیگر اتصال USB نوع C وجود داشته باشد. استفاده تبدیل های قدیمی تر ( Legacy ) از اتصال نوع C به دلیل نحوه تعریف و طراحی آن امکان پذیر نیست زیرا این کار باعث ایجاد ترکیبات کابلی ناصحیح و حتی ناامن می شود. کابل های با اتصال نوع C به نوع C که از استاندارد USB 3.1 استفاده می کنند به عنوان کابل های اصلی USB نوع C شناخته می شوند. این نوع کابل ها باید از نوع اکتیو و از نظر الکترونیکی علامت گذاری شده باشند و دارای یک چیپ با تابعی همانی است که بر اساس کانال تنظیمات و VDM های  USB Power Delivery 2.0 ساخته شده است. کابل های با اتصال C به ‍‍C که از استاندارد USB 2.0 پشتیبانی می کنند تنها در صورتی لازم است تا از چیپ های نشانه گذاری الکترونیک استفاده کنند که کابل به جای مقدار معمول 3 آمپر از جریان 5 آمپر نیز پشتیبانی کند. دستگاه های دارای USB از نوع C می توانند به صورت دلخواه از جریان های گذرگاهی 1.5 آمپر و یا 3 آمپر ( 5 ولت) به صورت مازاد بر توان پایه اولیه در نظر گرفته شده برای گذرگاه استفاده کنند. منبع های تغذیه می توانند این جریان اضافی برای USB را از طریق کانال تنظیمات وارد مدار کنند و یا می توانند از مشخصات ” انتقال کامل توان” استفاده کرده و به وسیله خط تنظیم کدگذاری شده با استفاده از BMC این کار را انجام دهند.

حالت متناوب در USB-C

حالت متناوب برخی از سیم های فیزیکی موجود در کابل USB-C را به انتقال مستقیم پروتکل های داده های متناوب از دستگاه به دستگاه اصلی اختصاص می دهد. 4 خط پرسرعت، 2 پین کانال کناری،2 پین داده های غیر SuperSpeed ( تنها برای داک ها و تجهیزات جداشدنی مورد استفاده قرار می گیرد) و یکی از پین های تنظیمات را می توان برای انتقال در حالت متناوب استفاده کرد. این حالت ها با استفاده از VDM ها و از طریق کانال تنظیمات تعیین می شوند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *